Life is waiting for the one who loves to live

Sinds kort twee nieuwe bewoners in huis.
De hobby's zijn rondrennen en stoeien, dit is de enige foto i.v.m stil zit problemen
Enjoy cuteness onder
( de cut )

*fan mode aan *
Natuurlijk wist ik al tijden dat mijn hobby's niet overeen komen met die van de gemiddelde Nederlander. Als er al zo iets zou zijn als gemiddeld, zal ik mijn uiterste best doen daar niet bij te horen. Vooral omdat al het gemiddelde flauw is.
Maar ik heb iets nieuw gevonden, naast de serie en de film. Mijn firefly obsessie moest gevoed worden, dus via de lieve mensen van de Amazon ......  Firefly de rpg!
Mijn karakter Vera is de vrouwelijke vorm van Jayne en ik geniet van het spel en de setting.
We spelen voorlopig eens in de maand maar volgens de dm als als een beetje gaat rollen. ( wij zijn nu nog gestrand zonder fuel ) wordt dat een tot twee keer in de week. Yay

Shinny

Oh en trouwens Chuck is ook een aardige serie maar dat is voornamelijk door een zekere kaaklijn.

*fan mode uit *

Omnia – Dance until we die


Life, we're all living in a lie. From the day we're born, till the day we die.
Mind controlled, so we can't see. I don't belong to them, I belong to me. 
 
Don't believe all the media whores, this world is free and it's all yours.
Open your eyes and you can see, they can steal the land but your spirit is free.

I belong to me, I belong to me. They can steal my land but my spirit is free.
I belong to me, I belong to me. They can break the land but they can't break me.

Death, are your ready to die? Make the fat guys rich, [to] support the lie.
Multimedia(l) games of war, multinationals keeping score.

All of this doesn’t mean a thing, 'cause we still dance and we still sing.
Democracy, plutocracy. They can break the land but they can't break me.

I belong to me, I belong to me. They can steal the land but my spirit is free.
I belong to me, I belong to me. They can break the land, but they can't break me.

Storm winds blow, on the golden morning.
Birds lie dead on the fields of Athenry.
I'll stand strong, 'cause you stand beside me.
Take my hand, and we'll dance until we die.

Storm winds blow, on the golden morning.
Birds lie dead on the fields of Athenry.
I'll stand strong, 'cause you stand beside me.
Take my hand, and we'll dance until we die.

Life, we're all living in a lie. From the day we're born, till the day we die.
Mind controlled, so we can't see. I don't belong to them, I belong to me.   
Don't believe all the media whores, this world is free and it's all yours.
Open your eyes and you can see, they can steal the land but my spirit is free.

You don't have to do what they tell you. You don't have to do what they tell you.
You don't have to do what they tell you. It's your life and you're still free.

You don't have to do what they tell you. You don't have to do what they tell you.
Fuck them, don't do what they tell you. It's your life and you're still free.

Dance...oh dance... Dance until we die.
Dance, dance... oh dance... Dance until we die.

</lj-embed>

 

Cor Stoker 3 augustus 2008

We lezen wat af en we mopperen en kankeren dat het een lieve lust is, maar ondertussen zijn we net vissen die spartelen in een groot net, zijn we gevangen in een wirwar van regels en wetten, die veelal strijdig zijn met grondwettelijke bevochten vrijheden, maar ja wie ontsnapt er aan het fijnmazige net, die heeft kans te worden opgevreten door de haaien.

Laat ik even wat voorbeelden geven, u bent een oppassende werkzame burger, of in loondienst of als zelfstandig ondernemer, dan bent u vogelvrij en al meent u vrij te zijn u zit muurvast in de netten van de wetten en regelgeving.

Als een crimineel wordt opgepakt dan is het vorderen van zijn door criminaliteit verkregen kapitaal een soort van loterij, met vele nieten, want deze crimineel heeft een leger van deskundigen ter beschikking die zijn “rechten” verdedigen en zijn kapitaal veilig stellen, zelfs zijn “kosten” die hij heeft gemaakt om zijn wandaden uit te kunnen voeren zijn volledig aftrekbaar.

Maar als u in uw leaseauto of auto van de zaak ook maar 1km teveel privé heeft gereden dan is de fiscus onverbiddelijk en valt de aanslag onherroepelijk op de mat en wilt u het aanvechten, dan mag u diep in de buidel tasten om uw accountant, juridische adviseur(s) en anderen te betalen om uw recht te halen en met een beetje pech zijn uw duur verdiende centjes weg en ontkomt u niet aan de graaizucht van de overheid.

U bent gedwongen om SAMEN met uw partner een dubbel inkomen te genereren, want alleen TWEE verdieners maken kans op een hypotheek voor uw woongenot, maar omdat u zo dom en eerlijk bent om te gaan werken, wordt u door de wet en regelgeving tot op het bot uitgeknepen.

Uw woning aankoop kost u 6% overdrachtsbelasting in de woning zit ook een BTW bedrag verborgen en u mag de Notaris, Makelaar en het Kadaster betalen, maar ook afsluitprovisie voor de hypotheek en zo kan het zijn dat uw aankoop al vanaf de start 10% meer op moet leveren als u besluit na verloop van tijd te verhuizen.

Tijdens uw wonen mag u aan de staat de Nederlanden een huurwaarde forfait afdragen en de gemeente komt incasseren voor de WOZ waarde, want tsja wonen in Nederland is na de auto de grootste melkkoe en u en ik zijn zo dom om met hard werken een eerlijke boterham te proberen te verdienen en ons en onze kinderen een betere toekomst te willen bieden.

Doordat u beiden aan de slag moet, zal u ook alle twee vervoer moeten hebben, ziedaar de staat alweer glunderen want uw vervoer wordt belast met aanslagen, milieuheffingen, brandstoftoeslagen, verwijderingsbijdrage, APK, wegenbelasting, (eufemistisch houderschapsbelasting genoemd), zodat u met de rest van de in de netten spartelende vissen mag aansluiten op de overvolle wegen in de nimmer aflatende file’s.

Dom als we zijn, nemen we kinderen, ook dat propageert de overheid in haar beleid, maar wie een kind neemt, is opnieuw het haasje, want om de hypotheek te kunnen betalen, bent u beide werkzaam en dat is nu juist de grap, want opvang voor uw kind is krap en onbeschoft duur en zo staat de hard werkende mens tegen de muur en is het leven nimmer meer zoet doch altoos zuur.

De regenten kijken alleen maar naar de centen, hun beleid is er alleen op gericht om u net voldoende ruimte te geven dat u binnen de door hen bepaalde mazen kunt leven, ze hebben sigaren uit eigen doos veelvuldig uit gegeven, maar GRATIS is door U betaald en zo wordt de hard werkende burger het vel letterlijk over de neus gehaald.

Eerst verordonneert men dat ALLE levensmiddelen moeten worden verpakt, want dat is hygiënischer en dus moesten winkeliers, producenten en grootgrutters hun waren verpakken in cellofaan of vacuüm verpakt, daarna werden u en ik opnieuw gepakt, want vanwege de verpakking mogen we nu een heffing betalen op iets wat niemand had gewild zo wordt dus de burger getild.

We betalen via verzekeringen en belastingen een vermogen aan de zorg, maar wie pech heeft ziek te worden en aanspraak denkt te kunnen maken op de zo geroemde gezondheidszorg en zorginstellingen, die komt terecht in een wereld vol kwellingen, want opnieuw heeft de waanzinnige overheid verordonneert dat er een marktwerking moest plaats vinden, met als gevolg dat de zorg is uitgehold en uw rechtmatige aanspraak vastloopt op een tekort aan mensen, een tekort aan geld, een tekort aan middelen, kortom uw jarenlange premie betaling lijkt meer op een glibberige paling, als u hem nodig heeft glibbert het weg door uw handen.

Gevangenissen zijn verworden tot luxe bedrijven, maar bejaarden wonen nog steeds heden ten dage soms op één kamer met vijven, probleem kinderen worden niet opgevangen, maar worden opgeborgen als zijnde criminele gevangenen, de kinderbescherming faalt op alle fronten.

Echter de illegaal en gelukszoeker krijgen een vorstelijk onthaal, dan ineens zijn er centen zat, kosten nog moeite worden gespaard en woonruimte, geestelijke bijstand, opleiding of gezondheidszorg, daarvoor staat de staat en de gemeenten borg uw problemen om te overleven zijn hun een rotzorg, u bent namelijk rijk en dus zetten ze u aan de dijk en met een beetje pech zelfs te kijk, want als u protesteert tegen de kliek die regeert dan bent u een gevaarlijk mens, met rechtse gedachten, die men mag verachten.

Vrijheid van meningsuiting, is aan banden gelegd, vrijheid van expressie jammer maar ook dat is verdwenen, vrijheid van demonstratie, probeer maar eens een oproep op Hyves of ergens anders te plaatsen, vrijheid van vereniging of samenkomst, nou alleen als u een criminele kraker bent of het milieu wilt beschermen, maar zodra u volgens de deskundige “geheime” zedelijkheids bewakingscommissies als rechts wordt beoordeeld, dan bent u vogelvrij.

We spartelen in het net dat steeds strakker en fijnmaziger wordt, alles wordt gecontroleerd, waar en wanneer u ergens rijdt of hoe uw uw centjes besteed en iedere vorm van protest wordt afgedaan als een aanslag op de Europese Heilstaat en als men wil gaan demonstreren dan komt de overheid met een machtsvertoon aan ME en waterkanonnen en met een beetje pech mogen de demonstranten een nachtje op kosten van de heilstaat brommen.

Alles is gereguleerd, roken, drinken, eten, slapen, wonen, werken zelfs onze sex is aan regels gebonden en wie ze overtreed krijgt met de staatsincasso diensten te maken, maar wie crimineel zijn zakken vult of mensen hun zuur verdiende centjes uit de zakken lult en zich in nevelen hult om vervolgens met de noorderzon te verdwijnen of met een gouden handdruk op dure afscheids recepties te verschijnen, die heeft niets te vrezen, want de elite die regeert is er alleen nog maar in geïnteresseerd hoe men de laatste grijpstuiver van de hard werkende burgers uit de zakken keert.

Cor Stoker
Bron: www.hetvrijevolk.com

Milieuorganisaties, wetenschappers en politici bestoken ons voortdurend met dreigende rampen. Want bange burgers zijn brave burgers.

Wat ooit kenmerkend was voor dictaturen, is inmiddels doodnormaal in de moderne democratie: het aanwakkeren en uitbuiten van angst. Vroeger probeerde een democratische overheid zijn burgers juist te bevrijden van angsten: angst voor ziekte, arbeidsongeschiktheid en werkloosheid.

Angst was immers een slechte raadgever; ze kon leiden tot een vlucht in extremisme, tot revolutie. Zo vertelde de Amerikaanse president Roosevelt zijn landgenoten in 1933, tijdens het hoogtepunt van de Grote Depressie, dat ze 'niets te vrezen hadden behalve de vrees zelf'.

Maar die bezorgdheid is verleden tijd. Vadertje Staat is een bullebak geworden; een onheilsprofeet die ons welbewust de stuipen op het lijf jaagt. Het meest recente voorbeeld van deze bangmakerij is de Nationale Risicobeoordeling die minister Ter Horst eind mei naar de Tweede Kamer stuurde. Een overzicht van de gevaren die ons kleine landje bedreigen.

Het grootste gevaar, aldus dit rapport, is een wereldwijde griepuitbarsting, een pandemie, veroorzaakt door een nog onbekend griepvirus. Andere grote dreigingen zijn een oliecrisis, 'polarisatie en radicalisering', de landelijke uitval van het elektriciteitsnet en extreme hitte of droogte ten gevolge van klimaatverandering. En dan zijn er volgens de samenstellers ook nog grote rampen die ons wat minder snel zullen treffen: de moedwillige verstoring van het elektriciteitsnet, en grote overstromingen – waarbij die laatste ramp misschien niet erg waarschijnlijk is maar wel duizenden doden, miljoenen vluchtelingen en honderden miljarden euro schade kan veroorzaken.

De Risicobeoordeling besluit met elf punten waarop de regering zich 'in eerste instantie' zal gaan richten, variërend van 'verdere voorbereiding op een grieppandemie' tot de opzet van een 'landelijk operationeel evacuatieplan'.

Aan het rapport hebben verschillende ministeries en lagere overheden meegeschreven, en ook wetenschappelijke instituten en het bedrijfsleven. En deze exercitie zal ieder jaar worden herhaald, en ieder jaar zal gekeken worden hoe het met de voorbereidingen op deze rampen gesteld is – een wel zeer optimistisch voornemen gezien het feit dat de Nederlandse overheid normaliter twintig jaar nodig heeft om zelfs maar een besluit te nemen over een lullig stukje snelweg.

Maar voor wie mocht vrezen dat de Haagse ambtelijke molens ook in dit geval hemeltergend langzaam zullen draaien, is er een geruststellende gedachte: de voorgespiegelde rampen zijn nep. Ze stellen niets voor. De auteurs willen u alleen maar bang maken.

Vogelgriep

Laten we bij de grootste ramp beginnen: de gevreesde grieppandemie. Een vertrouwd doemscenario. Aangewakkerd door uitbarstingen van griepachtige ziekten als de luchtweginfectie SARS en de vogelgriep, roepen vele deskundigen al jarenlang om het hardst dat we ons op het ergste moeten voorbereiden. En ze verwijzen daarbij uiteraard naar de grote grieppandemieën uit de geschiedenis.

Wat ze niet vertellen, is dat er wat de griep betreft de laatste halve eeuw iets fundamenteel veranderd lijkt te zijn. Die pandemieën komen niet meer voor. Zo’n anderhalve eeuw lang had de wereld te maken met uitbarstingen van nieuwe griepvirussen, en dat pakweg om de tien jaar. De beruchtste grieppandemie was de Spaanse Griep van 1918/1919, die meer doden veroorzaakte dan de toen net afgelopen Eerste Wereldoorlog. Daarna was er een uitbarsting eind jaren twintig, eind jaren dertig, veertig, vijftig… tot de laatste grieppandemie, de uitbarsting van de Hong-Konggriep in 1968. Sindsdien zijn er geen pandemieën meer geweest.

Niemand weet waarom er al veertig jaar geen grote pandemieën meer optreden, maar de oorzaak moet ergens liggen in het brongebied waar die nieuwe virussen steeds maar weer vandaan kwamen: Centraal-Azië. De nieuwe griepvirussen waren genetische variaties (mutaties) van varkens- en rundergriepvirussen, en die mutaties ontstonden waarschijnlijk juist daar omdat mens en vee in die regio dicht bijeen leefden.

Die ‘overstap’ van vee op mens vindt niet meer plaats; ze lijkt niet meer mogelijk. Wellicht hangt dit samen veranderingen in de lokale veeteelt, of verbeteringen van de volksgezondheid waardoor de weerstand tegen nieuwe virussen groter is.

Hoe dan ook, Centraal-Azië is al bijna een halve eeuw niet meer de bron van nieuwe, dodelijke griepvarianten. Daarmee zijn we nog niet van de griep verlost. In plaats van varianten van runder- en varkensvirussen hebben we de laatste decennia te maken met varianten van vogelgriepvirussen, die voornamelijk ontstaan in Zuidoost-Azië. Maar het is duidelijk dat deze varianten veel minder gevaarlijk zijn. De nieuwe variant op de vogelgriep heeft tot nog toe zo’n tweehonderd slachtoffers, en ze verspreidt zich traag zodat uitbraken gemakkelijk te onderdrukken zijn.

Deskundigen hebben een vermoeden waarom dat zo is: het virus is zo gebouwd dat het niet gedijt in de hogere luchtwegen; het nestelt zich liever diep in de longen. En om daar te komen, en om van daaruit andere mensen te infecteren, dat is nu eenmaal heel lastig.

Maar er lijkt meer aan de hand. De overstap naar de mens lijkt voor deze virussen een te grote stap. De traditionele pandemische virussen verspreidden zich in luttele dagen tijd over de aarde; de nieuwe variant van de vogelgriep, waarmee ook de mens besmet kan raken, werd tien jaar geleden voor het eerst gesignaleerd. Al tien jaar lang waarschuwt een koor van griepdeskundigen dat de vogelgriep kan muteren tot een gevaarlijke variant die voor een rampzalige pandemie kan zorgen.

En het bedrijfsleven en de media zingen dapper mee. Het farmaceutisch GSK liet naar aanleiding van de Risocoanalyse weten dat de regering zo snel mogelijk grote voorraden van GSK’s vogelgriepvaccin moet inslaan (ook al weet niemand of dat vaccin op het moment suprême werkelijk iets zal uithalen). En de Volkskrant van 7 juni meldde doodleuk: ‘Virologen gaan er van uit dat het H5N1-vogelgriepvirus zal evolueren tot een pandemische stam. Die zal vervolgens dood en verderf zaaien over de wereld.’

Nee dus. De 'Friends of Avian Flu' (vrienden van de vogelgriep) moeten hoognodig een toontje lager gaan zingen, aldus een sarcastische Tony Delamothe, adjunct hoofdredacteur van de Britsh Medical Journal. Het virus, zo schreef hij in juni vorig jaar, heeft in tien jaar alle kansen gehad om gevaarlijk te worden, maar het is en blijft in wezen onschuldig: 'Willen de vrienden van de vogelgriep voortaan asjeblieft wat minder lawaai maken en ons pas echt bang maken als het zover is?'

Maar de vraag is dus of dat moment überhaupt ooit aanbreekt. De kans is groot dat verwoestende pandemieën definitief tot het verleden behoren. Politici die voorbereidingen treffen voor een komende pandemie zijn als generaals die zich voorbereiden op de vorige oorlog.

Autoloze zondag

Hoe zit het dan met die andere dreigende ramp, een nieuwe oliecrisis? De waarschuwing hiervoor bleek een goedkoop voorproefje op een waarschuwing die de Energieraad (een adviesorgaan van de regering) op dinsdag 24 juni uitdeelde: als de wereld te veel olie verbruikt ontstaan er straks tekorten, aldus de Energieraad, en dan moet de olie straks wie weet op de bon, of krijgen we weer een autoloze zondag!

Wees bang! Wees erg bang! Zeker, de vraag stijgt enorm en de prijs voor ruwe olie zal daarom de komende jaren sterk stijgen (overigens vooral vanwege een gebrek aan raffinage capaciteit). Maar geen serieuze deskundige die aan echte tekorten denkt, laat staan aan een herhaling van de beruchte zinloze maatregelen van het kabinet-Den Uyl dertig jaar geleden.

Het geschreeuw van de Energieraad doet denken aan de lange termijn voorspellingen opgesteld door militaire denktanks, bedoeld om de immer dalende defensie-uitgaven weer omhoog te praten (in dergelijke voorspellingen krijgen ofwel terroristen, dan wel de Chinezen de wereldolieproductie in handen).

Daarnaast is er de luidruchtige Peak Oil beweging: een gezelschap van economen en actievoerders die denken iets te onthullen wat de oliemaatschappijen u niet durven vertellen: dat de wereldolieproductie binnen enkele jaren zijn piek zal bereiken, en dat olie daarna heel snel schaars en extreem duur zal worden.

De achterliggende redenering ('ook de olie raakt een keer op') is even logisch als misleidend. De oliereserve is een uiterst rekbaar begrip. Dankzij de huidige hoge olieprijs wordt het aantrekkelijk om de enorme, maar moeilijk winbare olievoorraden in het hoge Noorden aan te boren. Ook exploratie en het beter leeghalen van bestaande olievelden (momenteel blijft bij winning het grootste deel van de aardolie in de bodem achter), krijgen hierdoor een geweldige stimulans.

De oliemaatschappijen verwachten dan ook dat de productiepiek nog vele decennia op zich zal laten wachten. Zij gaan er van uit dat er nog tijd genoeg is voor een geleidelijke overschakeling op alternatieve energiebronnen. Niet de schaarste, maar de technologie is hier de bepalende factor. Net zoals de turf en de steenkool in vroeger dagen, zal ook de aardolie straks bij lange na nog niet op zijn wanneer de samenleving overschakelt op een nieuwe energiebron.

Die bangmakerij is geen uniek Nederlands fenomeen. De Britse essayist Frank Furedi hekelde vorig jaar op de website Spiked! de 'politiek van de angst' die overal de kop op steekt. De moderne burger wordt voortdurend, uit steeds weer andere richtingen, bang gemaakt. Hij krijgt voortdurend te horen dat de aarde ten onder dreigt te gaan aan zijn harteloosheid, spilzucht en luiheid – of simpelweg het gegeven dat hij te veel is.

De Franse historicus François Walter verbaast zich in zijn boek Catastrophes over het feit dat we nu, ondanks alle moderne voorzieningen en zekerheden, nog net zo bang zijn als in de duistere middeleeuwen. Blijkbaar voldoet angst aan een diepe behoefte. Volgens Ulrich Beck, auteur van Weltrisikogesellschaft, is het juist de moderne, valse belofte van zekerheid die ons nu zo bang maakt.

Anderen zijn ondertussen op zoek naar degenen die de moderne burger bang willen maken. In Scared to death wijzen de auteurs, Christopher Booker en Richard North, drie schuldigen aan: de wetenschap, de media en de politiek. Zij hebben ons bang gemaakt voor zaken als asbest, salmonella, fijnstof en ga zo maar door. En gedrieën zijn ze volgens de auteurs ook verantwoordelijk voor de grootste bange leugen aller tijden: het broeikaseffect.

Die laatste aantijging maakt Scared to death tot derderangs leesvoer – maar het boek bevat een kern van waarheid. Angst zaaien en versterken is doodnormaal geworden. Iedereen doet er aan mee. Bedrijven, de media, ideële organisaties en sinds kort ook overheidsinstanties: allemaal hebben ze ontdekt dat bang maken een effectieve manier is om aandacht te trekken, om de burger te bereiken en hem over te halen om de beurs te trekken of onaangename ingrepen te accepteren. Angst werkt. Het levert hogere omzetten, hogere kijkcijfers, meer geld in de collectebussen en uiteindelijk meer stemmen in het stemhokje.

Zure regen

Oorspronkelijk was het uitsluitend de reclame die ons bang probeerde te maken: bang voor slechte adem, voor zweetvoeten, voor het pensioengat, voor ziekte en de dood. De verlossing voor al deze kunstmatige angsten lag in de winkel op ons te wachten. Die truc werd in de jaren zeventig overgenomen en uitvergroot door de milieuactiegroepen. Zij bezorgden ons moderne angsten zoals die voor atoomenergie, voor zure regen, voor het uitsterven van de aarde, voor het vreselijke gat in de ozonlaag en voor het opraken van grondstoffen.

Dit milieu-alarmisme zorgde voor een ongekende groei van de verschillende bewegingen en deed het uitstekend in de media. Maar ze veroorzaakte uiteindelijk een unieke vorm van chronische vermoeidheid: wie geen ramp te melden had, kreeg geen aandacht.

Wetenschappers hadden dat al snel in de gaten, en hebben het rampdenken inmiddels volledig omarmt. Of het nu gaat om archeologische vondsten, om onderzoek naar diepzeestromingen of het tellen van zeldzame plantjes of vlinders: het heeft volgens hen allemaal te maken met klimaatverandering. Een bescheiden leugen die de kans op media-aandacht, maar ook op subsidiëring vanuit de overheid flink vergroot. Zonder die overdrijving lukt het niet meer.

Na de commercie, de milieubeweging en de wetenschap heeft nu dus ook de overheid de bangmakerij ontdekt. En met dezelfde doelstelling: toegang tot uw portemonnee. De waarschuwing voor een overstroming is daar een mooi voorbeeld van. Loopt Nederland straks onder water? Een fiks deel van de dijken voldoet momenteel niet meer aan de 'Deltanorm', die stelt dat ze slechts eens in de tienduizend jaar (!) mogen bezwijken. Maar dat probleem wordt de komende decennia al aangepakt. Wat blijft er dan aan overstromingsgevaar over?

De broeikasmodellen voorspellen dat de zeespiegel de komende eeuw ongeveer een meter zal stijgen. Om dat extra risico op te vangen, zijn geen kostbare ingrepen nodig maar een simpele verbreding van duingebieden en van enkele dammen en dijken. En daar hebben we ruimschoots de tijd voor – even aannemende dat die stijging zich ook werkelijk zal voordoen.

Maar dat is niet wat de burger van de milieubeweging te horen krijgt. Organisaties als het WWF en Greenpeace 'zien' in elke orkaan of droogte, in elke vroege lente en verdwaalde ijsschots de eerste gevolgen van het broeikaseffect. Hulporganisaties als Christian Aid en Oxfam gooien extra olie op het vuur door te voorspellen dat de we komende decennia te maken krijgen met geen 200 miljoen, geen 250 miljoen, maar wie weet een miljard 'klimaatvluchtelingen'.

En de politiek speelt daar handig op in. Spookverhalen zijn uitstekende gelegenheden om oude wensen weer eens naar voren te halen. EU-buitenland coördinator Solana waarschuwde afgelopen maart voor 'miljoenen' extra vluchtelingen richting EU; reden waarom de lidstaten hun defensie-uitgaven maar eens flink moeten verhogen.

Iedereen weet ook wat de eerste antiterrorismemaatregel in ons land was: het invoeren van de identificatieplicht. Een volstrekt nutteloos gebaar als het gaat om terrorismebestrijding maar Justitie had dat voorstel al jaren lang op haar verlanglijstje staan.

En op dezelfde wijze heeft het kabinet het verwaarloosde, kostbare onderhoud van onze dijken verheven tot onderdeel van het klimaatprobleem. Binnenkort komt de 'Deltacommissie' onder leiding van ex-minister Cees Veerman met voorstellen voor de bescherming van ons land tegen dreigend stijgende zeespiegel. Die voorstellen zullen grotendeels bestaan uit broodnodig achterstallig onderhoud; maar menig ingenieursbureau, en niet te vergeten de grote bouwmaatschappijen in ons land, zien in de broeikasangst een uitgelezen kans om, net als dertig jaar geleden, contracten te verkrijgen voor een zeer omvangrijke operatie die gedurende vele decennia vele miljarden gaat kosten.

En niet alleen voor bedrijven, ook voor Verkeer&Waterstaat en Rijkswaterstaat biedt dit rampscenario uitgelezen kansen om te groeien. Alle partijen weten dat het rapport van de commissie-Veerman niet onder in een la verdwijnt. De Tweede Kamer moet ermee instemmen en dat betekent dat Kamerleden in het bijzonder, en 'de samenleving' in het algemeen, opgezadeld moet worden met verhalen over ondergelopen steden en miljoenen vluchtelingen.

Bodyguards

Zo heeft na de commercie, de milieubeweging en de wetenschap, ook de politiek ontdekt hoe men angst kan exploiteren. Dat gebeurt inmiddels op vele manieren, klein en groot. Wanneer kamerlid Rita Verdonk te horen krijgt dat haar beveiliging kan worden teruggeschroefd, reageert ze niet opgelucht maar juist verontwaardigd. Rita weet namelijk donders goed dat juist die dreiging haar voor velen interessant maakt. Zonder bodyguards is ze niet meer dan de zoveelste schreeuwer op het Binnenhof.

Maar ook ministers exploiteren inmiddels allerlei angsten. Energiebesparing en een effectief milieubeleid zijn blijkbaar ondenkbaar zonder de dreiging van olietekorten en het broeikaseffect. Wie het fileprobleem wil aanpakken, waarschuwt met De Telegraaf voor een dreigend 'verkeersinfarct'.

De vergrijzing kan alleen omschreven worden in termen van een nationale ramp; overgewicht wordt een medische ramp; alle kinderen vormen sinds kort een potentiële ramp. Dankzij enkele gruwelijke gevallen van kindermishandeling loodst minister Rouvoet een ingrijpende reorganisatie van de Jeugdzorg door de Kamer, met een compleet nieuwe bestuurslaag, de Centra voor Jeugd en Gezin, die voor ieder kind in Nederland een ‘risicoanalyse’ moet gaan opstellen.

Die visie illustreert perfect de reden waarom ook de politiek steeds vaker kiest voor bangmakerij. De burger heeft geen bescherming meer nodig; hij is een potentieel gevaar. Hij is onbetrouwbaar, onhandelbaar, een zeur, een verwend nest. Als de politiek hem iets wil bijbrengen, zijn gedrag wil beïnvloeden, dan kan dat alleen nog maar door toediening van de sterkste prikkel: bang maken.

Maar angst slijt. En wanneer de ramp uitblijft en de angst wegebt, blijft alleen maar cynisme achter. Alleen een nog grotere dreiging kan die verwende burger weer in het gareel krijgen. Een nog grotere dreiging, waarmee u opnieuw van alle kanten zult worden bestookt. Bang bent u, en bang moet u blijven. Voor uw eigen bestwil.

Bron: depers.nl

Pamela Hemelrijk

5 juni 2008

De historische misrekening van Lodewijk de Zestiende, die op de dag dat de Bastille werd bestormd in zijn dagboek noteerde: “14 juli 1789. Rien”, is er niks bij. (Het Frankrijk van Louis XVI vertoont trouwens nog meer frappante overeenkomsten met de EUSSR van Barroso: astronomische stijging van de voedselprijzen, en een torenhoge werkloosheid. Maar ik dwaal af.)

Stel je voor dat het kabinet gisteren, geheel buiten ons om, Nederland definitief bij Duitsland zou hebben ingelijfd. Zou het Journaal daar dan ook geen stom woord aan hebben vuilgemaakt? Stel je voor dat de president van de VS voortaan zou worden benoemd door de staf van het Witte Huis en een handvol uitgerangeerde politici. Zou de NOS correspondent in Washington dat dan ook de gewoonste zaak van de wereld vinden, en ijskoud doorgaan met zijn jolige stand-ups alsof er niets was gebeurd?

En dan te bedenken dat het veel erger is dan dat. We zijn een provincie geworden van een pan-Europese dictatuur. Onze grondwet is voortaan volledig ondergeschikt aan die van de EU. Al onze wetten kunnen door dat Kremlin in Brussel worden overruled. De EU is nu officieel getransformeerd van een veredeld overlegorgaan tot een supranationale mogendheid, met alle bevoegdheden van een nationale staat, en een eigen president, een eigen minister van Buitenlandse Zaken, een eigen corps diplomatique en een eigen Openbaar Ministerie. De bevolking van de 27 lidstaten kan op dit  monstrum niet de geringste invloed uitoefenen, want het Europees Parlement is net zo’n lachertje als de Doema. Het Duizendjarig Rijk is er toch nog gekomen. Het enige verschil is dat de bezetting niet door soldaten, maar door bureaucraten is uitgevoerd.

De EU blaakt altijd van morele verontwaardiging over de schertsdemocratieën in Rusland en Zimbabwe (en het Journaal komt ook altijd woorden tekort om daar schande van te spreken), maar de Russen en de Zimbabwianen mochten tenminste nog kiezen tussen Medvedev en Medvedev, respectievelijk Mugabe en Mugabe. Wij mochten niet eens voor de show naar de stembus! Barroso is gewoon door de bepoederde hovelingen in Brussel tot koning gezalfd! En straks wordt er eentje benoemd tot president van de EUSSR. (Ik zie nu al voor me hoe het Journaal enthousiast gaat speculeren over de kansen van Balkenende op deze ‘prestigieuze functie’: “Volgens onze correspondent Paul Sneijder wordt er in welingelichte kringen gefluisterd dat….”).

“We shall have World Government whether we like it or not. The only question is whether World Government will be achieved by conquest or by consent”, heeft iemand in 1950 in de Amerikaanse senaat verklaard. Hij heette James Paul Warburg. Was die man helderziend, of lag er toen al een zorgvuldig uitgestippeld plan, dat nu zijn voltooiing nadert? Er zijn al een Afrikaanse en een Aziatische Unie in de maak, en Bush heeft onlangs in alle stilte met Mexico en Canada een convenant ondertekend dat moet leiden tot de North American Union, met een eigen munt (de Amero), een eigen vlag, en als het een beetje meezit een eigen Goelag Archipel. Het lijkt erop dat de klus waar die Warburg het in 1950 over had bijna geklaard is.

Maar het ergste heb ik u nog niet eens verteld. Het verdrag van Lissabon voorziet ook in een Europees Arrestatie Bevel. Daarin worden de misdaden opgesomd die in de hele Europese Unie strafbaar zijn, inclusief “racisme”, “xenofobie” en last but not least: “islamofobie”. De begrippen worden niet gedefinieerd, zodat je er alle kanten mee op kunt.

Op grond van dit Arrestatie Bevel mag elke lidstaat die van oordeel is dat iemand waar dan ook in Europa de Europese strafwet heeft overtreden, de uitlevering van dat persoon eisen om hem eigenhandig te berechten. Oftewel: als Hirsch Ballin vindt dat Denemarken te slap optreedt tegen kwetsende cartoons, kan hij eisen dat Denemarken Kurt Westergaard aan hem uitlevert, zodat de goede man hier op water en brood kan worden gezet.

Maar het is nog erger, want de EU heeft grote uitbreidingsplannen. Ook de toetreding van Rusland, het midden oosten en noord Afrika staat al op de agenda. 

Als het ooit zover komt (en de plannen liggen er, dus het gaat ervan komen), dan kan pakweg Turkije of Jordanië desgewenst in Italië of Denemarken cartoonisten wegens belediging van de Islam van hun bed laten lichten, waarna zij ter berechting danwel openbare steniging door Interpol worden overgedragen aan de Turkse of Jordanese autoriteiten.

Zei ik daar Jordanië? Sakkerloot! Dat is ook toevallig! Jordanië neemt alvast een voorschotje op de New World Order! Want wat lees ik op 3 juni de Copenhagen Post: “Het Jordaanse OM heeft elf Denen gedagvaard om voor een Jordaanse rechtbank te verschijnen wegens blasfemie en bedreiging van de nationale vrede. Onder hen zijn de tekenaar van de Mohammed cartoons en de hoofdredacteuren van 10 Deense kranten die de gewraakte cartoons hebben gepubliceerd.”

Mijn laatste hoop is nu gevestigd op het referendum in Ierland. Het Verdag van Lissabon moet met algemene stemmen worden aangenomen, dus alleen de Ieren kunnen deze nachtmerrie nog tegenhouden. Doen ze dat niet, dan zijn we met ingang van 1 januari 2009 voorgoed de klos.

Heer, ontferm u over ons. 

Pamela Hemelrijk 20 mei 2008

U denkt natuurlijk – want ik ken u langer dan vandaag – dat de arrestatie van Gregorius Nekschot niet meer is dan een uitwas, een onverkwikkelijk incident, een uitglijer van één geschifte minister, die daarvoor door het parlement ongetwijfeld ferm op zijn vingers zal worden getikt, waarna we weer met een gerust hart kunnen overgaan tot de orde van de dag.

U leert het ook nooit, als ik zo vrij mag zijn. U vertikt het nog steeds om de ernst van de situatie in te zien. Bent u dan stekeblind? De arrestatie van Gregorius is de apotheose van een proces dat zich in amper vijftien jaar onder uw ogen heeft voltrokken terwijl u monter liep te demonstreren tegen de schending van mensenrechten in China. Terwijl u rustig lag te snurken, en u veilig waande in een beschaafde rechtsstaat, heeft zich op het Binnenhof een totalitair schrikbewind gevestigd dat we nooit meer kunnen verjagen. We zitten met z’n allen als een rat in de val. Wat ik u brom.

U denkt natuurlijk weer – want ik ken u langer dan vandaag – dat ik overdrijf. Maar ik overdrijf helemaal niet. Het probleem is dat u een junta alleen als zodanig herkent als ie bemand wordt door een stelletje generaals met zonnebrillen en lijfwachten. Zodoende heeft u nog steeds niet in de gaten dat in dit land een kaste van pakweg zes politieke partijen met pakweg 30.000 actieve leden zich van de absolute macht heeft meester gemaakt, en die nooit meer af zal staan. Dat de overige 15.070.000 burgers van dit land tot in der eeuwigheid gedoemd zullen zijn naar hun pijpen te blijven dansen

U heeft waarschijnlijk – want ik ken u langer dan vandaag – nog steeds de illusie dat u die kaste via de stembus zijn congé kunt geven omdat we hier een zogenaamde democratie hebben. Maar dat kunt u rustig vergeten. Daarvoor is het al veel te laat.

Die Haagse kaste - of dat Binnenhof kartel, zo u wilt - heeft namelijk, terwijl u rustig lag te snurken, een reeks doeltreffende maatregelen genomen om te voorkomen dat er ooit nog een outsider zal doordringen in hun ommuurde vesting.

Ten eerste hebben ze het zo goed als onmogelijk gemaakt om nog een nieuwe partij van de grond te krijgen. Daartoe hebben ze bijvoorbeeld het aantal handtekeningen dat je per kiesdistrict moet verzamelen om mee te mogen doen drastisch verhoogd. Dat ronselen van handtekeningen alleen al is een heidens karwei, want de meeste mensen voelen er niks voor om zich zwart op wit te identificeren met een partij waarvan ze nog niet weten wat ze eraan hebben, en ik kan ze daarin geen ongelijk geven. Stel dat die partij zich later ontpopt als schender der mensenrechten. Dan staat je steunbetuiging voor eeuwig onder hun oprichtingsmanifest, en dan ben je voorgoed besmet. Dus de meeste mensen kijken wel wijzer uit. Ja, dat was een echte meesterzet van de Haagse junta.

Mocht iemand die barrière toch onverhoopt nemen (en sommigen lukt dat, zoals u weet) dan ligt de Haagse junta daar niet wakker van. De Haagse junta heeft namelijk, terwijl u rustig lag te snurken, nog een hele serie andere boobytraps neergelegd om indringers te weren. Zo moet je bijvoorbeeld ergens het geld vandaan zien te halen om campagne te voeren. Als je dat geld niet hebt is je strijd al bij voorbaat verloren, want de Haagse junta verstrekt haar leden fortuinen uit de schatkist om propaganda voor zichzelf te maken. Toen ik nog touwtje sprong kregen politieke partijen niks van de staat, behalve toestemming om verkiezingsborden op de bruggen te plaatsen. Nu krijgen ze steevast ettelijke miljoenen om hun ballonnen en hun tv-spotjes en hun spindoctors te bekostigen.

De nieuwkomer daarentegen krijgt geen rooie cent, en is dus wel genoodzaakt om andere geldschieters te zoeken, bijvoorbeeld private ondernemingen. De Haagse junta krijgt daardoor een kans voor open doel om de nieuwkomer verdacht te maken, en die wordt dan ook tot de bodem uitgebuit: “Deze populisten laten zich financieren door allerlei obscure winstbeluste ondernemingen! Als ze verkozen worden zullen ze niets meer of minder zijn dan de marionet van hun geldschieters! Ze moeten zo wettelijk verplicht worden om inzage te geven in hun financiële handel en wandel! En als ze zich daartegen verzetten, dan weet u als kiezer toch zeker wel hoe laat het is, niewaar? Dan zijn ze dus zo corrupt als de pest!” Ja, dat is wederom een meesterzet van de Haagse junta.

Maar zelfs als de nieuwkomer dat allemaal overleeft (en sommigen lukt dat waarachtig, zoals u weet), dan is er voor de Haagse junta nog geen man overboord. De Haagse junta heeft namelijk drie publieke omroepen op de loonlijst staan. Die schotelen ons nu dan ook voortdurend staatsrechtgeleerden voor (die overigens ook bij de Haagse junta op de loonlijst staan) om ons uit te leggen dat het een buitengewoon zorgelijke ontwikkeling is dat de kiezers ‘voor het eerst in de parlementaire geschiedenis’ hun voorkeur verleggen van ‘het centrum’ (lees: de junta) naar ‘de flanken’ (lees: de nieuwkomers). Daardoor, aldus die staatsrechtgeleerden, zal Nederland onbestuurbaar worden, en aan de wolven zijn overgeleverd, als we niet uitkijken.

Aangezien de landelijke kwaliteitskranten allemaal op sterven na dood zijn (ze hebben samen nog een oplage van amper anderhalf miljoen, en zelfs dat cijfer is nog zwaar geflatteerd) terwijl de Metro en de Spits zich voornamelijk onledig houden met de nervous breakdown van Britney Spears, moet je concluderen dat het gros van de bevolking zijn wijsheid over de actualiteit geheel ontleent aan het NOS Journaal, NOVA, Netwerk, P&W, DWDD en Rondom Tien. Als er al een nieuwkomer kans ziet om bij het kiezersvolk een poot aan de grond te krijgen, dan is het voor die betaalde Junta-supporters dus een koud kunstje om de nieuwkomer zo inktzwart temaken dat niemand in het openbaar nog hardop durft te zeggen dat hij zelfs maar overweegt om op de nieuwkomer te stemmen.

Geert Wilders is dankzij deze strategie al teruggezakt naar 11 zetels, en Rita Verdonk moet de volle laag van de Hilversumse maffia nog krijgen. Maar reken maar dat daar in het mediapark al met man en macht aan wordt gewerkt.

Ik hou het erop dat de arrestatie van Gregorius een proefballonnetje van Hirsch Ballin is geweest. Als hij ermee wegkomt (en reken maar datti ermee wegkomt, want gezien de huidige stand van de peilingen is heel politiek Den Haag als de dood voor een kabinetscrisis, uitgezonderd dan Wilders, Verdonk en Pechtold), dan is de teerling geworpen, en kan hij op grond van dezelfde wetgeving aanstalten gaan maken om ook Geert Wilders uit de roulatie te nemen. En anders is er altijd nog de kogel, als de nood echt aan de man komt. Of vervalsing van de verkiezingsuitslag natuurlijk; dat vergat ik nog bijna. Ik stel voor om Zimbabwe uit te nodigen om waarnemers hierheen te sturen als het zover is. De Haagse junta is namelijk tot alles in staat.

U denkt natuurlijk - want ik ken u langer dan vandaag – dat het zo’n vaart niet zal lopen. U denkt natuurlijk dat het allemaal wel weer goed komt als dit kabinet eenmaal is opgekrast. U denkt dat er dan een andere wind gaat waaien. Woehaha. Laat me niet lachen. Als dit kabinet is opgesodemieterd zullen de Haagse Poetins worden vervangen door de Haagse Medvedevs, dat is alles. Het is net zo zinloos om hier ter stembus te gaan als in Rusland of Zimbabwe. De Haagse junta is here to stay. We’re screwed.

De Haagse junta heeft namelijk zoveel skeletten in de kast dat zij wel genoodzaakt is om zich koste wat kost aan de macht vast te klampen, net als Mugabe en zijn club. Alleen door op het pluus te blijven zitten kunnen ze voorkomen dat hun schanddaden in de openbaarheid komen, en dat de schuldigen als gewone burgers worden berecht. (Nee, ik overdrijf niet: alleen al het dossier Spijkers, dat nu veilig achter slot en grendel ligt in het staatsarchief, zou volksstammen hoogwaardigheidsbekleders achter de tralies doen belanden als het openbaar werd.)

Maar u ziet nog steeds de ernst van de situatie niet in. Het wil er domweg niet bij u in dat Nederland een onvervalste totalitaire bananenrepubliek is geworden, en dat de persvrijheid van weleer nooit meer terug zal keren. Het wil er domweg niet bij u in dat u thans vogelvrij bent, en niet meer door een ordentelijke rechtsstaat in bescherming wordt genomen tegen staatsterreur. U blijft maar tegen beter weten in geloven dat zoiets alleen in apenlanden voorkomt. Oeioeioei, wat gaat u van een kouwe kermis thuiskomen.

door Pamela Hemelrijk 14 mei 2008



Dat de ontsporing van mokkeltjes als Tanja Nijmeijer mede in de hand is gewerkt door de progressieve geitenbreiers van het Nederlandse onderwijs, die generaties leerlingen hebben volgepompt met Marxistiese rimram, bevrijdingstheologie en intense haat jegens het kapitalisme, dat is een ding dat zeker is. Maar de Leidse universiteit maakt het nog veel bonter: die heeft in het verleden actief meegewerkt aan het ronselen van aspirantleden voor de doodseskaders van het FARC. Voor het geval u het nog niet wist.

In 2000 werden de Leidse studenten in het gebouw van de faculteit Taal en Cultuur van Latijns America (TCLA) getrakteerd op een studiedag over Colombia, georganiseerd door de studievereniging Interlatina. Gastsprekers waren twee vertegenwoordigers van het FARC, genaamd Sebastian Linares en Carolina Garcia. Sebastian stak een gloedvolle speech af, waarin hij bezwoer dat het FARC een vredelievende charitatieve instelling is die zich met hart en ziel inzet voor het lot van de uitgebuite Colombiaanse boeren. Na afloop kreeg hij van de van de studievereniging, onder luid applaus, een Edammer kaas mee als souvenir. (Zie voor een ooggetuigeverslag deze link.)

Een aantal dingen vraag ik mij af. Ten eerste: hoe komt de studievereniging Interlatina aan zulke uitmuntende diplomatieke betrekkingen met de doodseskaders van het FARC? Zelfs Sarkozy slaagt er niet in rechtstreeks contact op te nemen met die halsafsnijders, en moet over de vrijlating van Ingrid Betancourt onderhandelen via hun sponsor Hugo Chavez (die zoals u misschien weet miljoenen aan Venezolaans belastinggeld naar de Colombiaanse junglecommando’s heeft overgemaakt). Maar bij de studievereniging Interlatina lopen ze blijkbaar met het telefoonnummer van het FARC hoofdkwartier op zak. Hoe zit dat?

Ten tweede: zijn Sebastian en Carolina op uitnodiging van de studievereniging Interlatina naar Nederland overgevlogen? Hoeveel heeft de studievereniging Interlatina hen betaald voor hun optreden? Heeft de universiteit ook de reis- en verblijfskosten van die twee moordenaars op zich genomen?

Overigens verbaast het me dat het FARC argeloos op zo’n uitnodiging ingaat en twee internationaal gezochte terroristen op het vliegtuig naar Nederland zet. Dat lijkt me voor een junglecommando een uitermate riskante exercitie. Voor hetzelfde geld praat er bij Interlatina iemand zijn mond voorbij, zodat Sebastian en Carolina door Interpol in hun kladden gegrepen worden zodra ze voet op Nederlandse bodem hebben gezet. Maar daar was het FARC blijkbaar helemaal niet bang voor. (“Maak je geen zorgen kameraad; dat zit wel snor. Op de studievereniging Interlatina kun je blind vertrouwen. Die zijn honderd procent solidair met onze strijd.”)

Zouden Sebastian en Carolina op hun Europese tournee trouwens nog meer Nederlandse universiteiten hebben bezocht? Het zou me niks verbazen. Als je toch zo’n riskante trip maakt, dan moet je van de gelegenheid gebruik maken om zoveel mogelijk zieltjes te winnen, lijkt mij. Ik verwed er mijn kop onder dat het niet bij die ene lezing is gebleven. Er dwalen dan ook inmiddels diverse Nederlandse filantropen met een machinegeweer door de Colombiaanse jungle, zo is onlangs gebleken. Tanja is niet de enige.

En tenslotte: organiseert de Leidse universiteit wel vaker dit soort wervingsacties? En wat vindt de rector magnificus van dit alles? Of wist die er niks van? Dan moet ie misschien eens een hartig woordje gaan spreken met het bestuur van de studievereniging Interlatina. Dadelijk nodigen ze Abimael Guzman nog uit, om een lezing te houden over het zegenrijke werk van het Sendero Luminoso. Of de public relations afdeling van Al Qaida. Ze zijn er gek genoeg voor.

Pamela Hemelrijk 13 april 2006

De lezing die Pamela Hemelrijk vorige week hield over de betrouwaarheid van de pers.

We beginnen met een citaat. Mag u raaien van wie het is:
"Er is in de grove leugen altijd iets geloofwaardigs gelegen, omdat de grote massa, in haar primitieve eenvoud van geest, eerder zwicht voor een grote dan voor een kleine leugen, aangezien zij zichzelf wel aan leugens om kleinigheden schuldig maakt, maar zich ervoor zou schamen leugens op grote schaal te debiteren. Het zou nimmer bij de grote massa opkomen enorme onwaarheden te vertellen, en zij weigert dus ook te geloven dat anderen zo brutaal zijn om de waarheid op zo onbeschaamde wijze verdraaien."

Inderdaad, het was Adolf Hitler, en ik moet hem helaas helemaal gelijk geven. Hele grote leugens, die elk voorstellingsvermogen te boven gaan, worden makkelijker geslikt dan kleintjes. Domweg omdat de meeste mensen, in hun primitieve eenvoud van geest, de gedachte niet toelaten dat hun eigen leiders zo diep kunnen zinken.

Hitlers gelijk op dit punt wordt keer op keer weer bewezen. Ga maar na: Clinton is niet weggekomen met zijn triviale gejok over Monica Lewinsky. Er is zelfs een parlementair onderzoek van 40 miljoen dollar tegenaan gegooid om hem als overspelige bedrieger te ontmaskeren, en hij ontsnapte ternauwernood aan een impeachment procedure.

Maar Bush en Blair hebben zich nooit hoeven verantwoorden voor hun leugens over de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein, waarmee zij tienduizenden onschuldige mensen onder valse voorwendselen een wisse dood hebben ingejaagd. Eveneens is Bush tot op heden weggekomen met zijn aan alle kanten rammelende lezing over de aanslagen van 11 september. Terwijl het inmiddels toch als een paal boven water staat dat hij op de hoogte was van het naderend onheil, maar niets heeft ondernomen. Zelfs het feit dat hij de officiële 9/11 onderzoekscommissie stelselmatig dwarsboomde, en afscheepte met een budget van 3 miljoen dollar baarde nauwelijks opzien. Veertig miljoen voor een onderzoek naar the presidents dick! En slechts 3 miljoen voor een onderzoek naar de meest wereldschokkende gebeurtenis sinds Pearl Harbor! En de grote massa slikt dat gewoon, de media voorop! "Ïk geloof niet in complotten", is steevast hun enige commentaar. Zij beschouwen deze stompzinnige dooddoener blijkbaar als een bewijs van hun kritisch vermogen. Zij laten zich niet op sleeptouw nemen door paranoïde complotdenkers!

Wat zijn kiezers toch hardleers. "Als vadertje Stalin maar wist wat er in zijn naam met de koelakken in de provincie gebeurt, dan zou hij er wel een stokje voor steken!" maakten die stakkers van Russen elkaar wijs. Men wil coûte que coûte blijven geloven in de integriteit en de goedheid van de machthebbers. En hoe meer de bewijzen tegen die lui zich opstapelen, hoe hardnekkiger men in hun onkreukbaarheid gelooft. Hitler had helemaal gelijk: juist bedrog van astronomische proporties, dat gaat er in als koek. Mijn eigen vader, een halfjood, wilde in 1944, naar eigen zeggen, nog steeds niet geloven dat de nazi's joden vergasten. Dat moesten wel indianenverhalen zijn, want zo verdorven was toch zeker niemand?

Hoe de media aan grootscheepse volksverlakkerij meewerken, dat werd me pas goed duidelijk tijdens de oorlog in Kosovo. De oorlogspropaganda die onze buitenlandredactie toen uit begon te kramen, die had ik in een vrij land met een vrije pers niet voor mogelijk gehouden. De Serviërs waren de nieuwe nazi's, en de Albanezen waren de nieuwe joden, daar kwam het kortweg op neer. Op de voorpagina hadden we met koeienletters gemeld dat er in Kosovo maar liefst 500.000 Albanezen waren uitgeroeid. Op wiens gezag dat is gebeurd moet u mij niet vragen. En het is ook nooit gerectificeerd. Een paar weken later waren het er plotseling 100.000 geworden, en tenslotte verlaagden we ons bod naar 10.000. Zonder de lezers excuses aan te bieden voor al die uit de lucht gegrepen cijfers. Enfin, op een goeie dag kwamen er op onze burelen een paar luchtfoto's binnen, die moesten bewijzen dat er in Kosovo een genocide zonder weerga aan de gang was. Ze kwamen van de NAVO, dus ze gingen ongezien de krant in.

Deze in Bosnië gemaakte foto is door de media misbruikt om de beeldvorming bij het grote publiek te beïnvloeden (red.)

Omdat ik tegen die tijd niemand meer geloofde, en de NAVO al helemaal niet, bekeek ik ze eens aandachtig. Het waren twee luchtfoto's van hetzelfde gebied, genomen met een tussenpoze van 24 uur. Op de linker foto was niks bijzonders te zien. Maar op de rechter, die een dag later was genomen, was volgens de NAVO een massagraf waarneembaar. "Sjongejonge", dacht ik bijmezelf, "wat houden die Serviërs er een rare massagraven op na!" De slachtoffers waren namelijk, zo te zien, allemaal afzonderlijk begraven. Je zag een stuk of dertig streepjes op die foto, keurig op rijtjes, net als op een ordentelijk kerkhof. Was dit soms de nieuwe trend bij genocides? Waarom hadden die Serviërs de lijken niet gewoon met z'n allen in één grote kuil gebuldozerd, zoals te doen gebruikelijk bij massaslachtingen?

Maar het gekste van alles was dat er op de rechter foto een huisje stond dat op de linkerfoto nergens te bekennen was. Dus of de Kosovaren hadden, tussen de NAVO bombardementen en de massamoorden door, kans gezien om in één nacht een huisje te bouwen, of er was met die foto's geknoeid. Ik probeerde de fotoredactie hierop attent te maken, maar het interesseerde ze daar geen fluit. Ze wilden er niet eens naar kijken. Ze hadden het veel te druk met de zoveelste persconferentie van Jamie Shea. Ook mijn chef vond mijn achterdocht volstrekt misplaatst. Als ik dacht dat die foto's gemanipuleerd waren, dan moest ik ze maar aan Estec Noordwijk of aan TNO in Rijswijk voorleggen. Alleen als ze daar ook moeite hadden met dat in één nacht gebouwde huisje, dan hadden we misschien een bericht, volgens hem. Ik belde Estec en TNO, met het verzoek of ze die foto's voor me wilden checken. Maar dat wilden ze niet. Waarom niet? Vroeg ik. "Wij gaan geen oordeel uitspreken over foto's waarvan wij de herkomst niet kennen", sprak de woordvoerder. "Maar de herkomst is bekend", zei ik. "Die foto's zijn van de week aan de pers uitgedeeld door de NAVO in Brussel." Maar ik kon hoog en laag springen; ze wilden hun vingers er niet aan branden. Ze gingen niet door het beleid van hun eigen bazen bij Defensie heen fietsen, daar kwam het op neer.

Uiteindelijk vond ik in Almere een cartograaf, die al zijn leven lang landkaarten maakte op basis van luchtfoto's. "Mail me die foto's maar toe", zei die man, "dan kijk ik er wel effe naar". Twee uur later belde hij terug, met de mededeling dat ermee was geknoeid. Hij sprak van plaknaden. Bovendien was de tweede foto volgens hem een gekantelde versie van de eerste. En op de plek waar op de rechter foto die zogenaamde massagraven stonden, was op de linkerfoto alleen een vage vlek te zien. Daar was volgens hem met een doezelkwast gewerkt.

"Bingo!" Riep ik tegen mijn chef. "Ik heb het bevestigd gekregen van een deskundige. Mag het nou de krant in?" Maar het mocht niet. De lezing van de NAVO in twijfel trekken? Op gezag van een onbekende cartograaf uit Almere? No way! Uiteindelijk werd het, na ontzettend veel getouwtrek, een klein berichtje op pagina negen, dat niet het geringste opzien baarde.

Een paar weken later vertelde ik dit verhaal aan Pierre Vinken, die toen mijn hoogste baas was bij PCM. Die man heeft schijt aan de autoriteiten, en een vrij hoge dunk van mij, dus ik dacht dat hij me wel serieus zou nemen. Maar hij geloofde me ook niet. "Het kan niet waar zijn dat er met die foto's is geknoeid", deelde hij mee. "Want als dat waar was, dan was het wereldnieuws, en dan had het wel op alle voorpagina's gestaan."

Die journalisten toch. Eerst zelf een misstand verzwijgen, uit angst om last te krijgen met de autoriteiten, en vervolgens uit dat zwijgen afleiden dat die misstand dus niet bestaat! "Want anders hadden we er wel over geschreven". Als dat geen cirkelredenering is, dan weet ik het niet meer.

De doorsnee journalist, zo heb ik inmiddels gemerkt, weigert te geloven dat het mogelijk is om Hele Grote Schandalen in de doofpot te stoppen. Want als Bush werkelijk op de hoogte was van 9/11, en het moedwillig heeft laten gebeuren omdat hij een aanleiding nodig had om Irak binnen te vallen, dan zouden er toch zeker wel mensen alarm slaan, ook binnen de regering? "Maar die zijn er ook", zeg ik dan. "Talloze senatoren hebben zich niet bij de cover-up willen neerleggen. Ze hebben petities ondertekend waarin wordt gepleit voor heropening van het onderzoek, en voor impeachment van Bush, wegens grove misleiding van het congres. Maar ze worden door jullie consekwent geridiculiseerd als conspiracy nuts, die in ufo's en graancirkels en aliens geloven, en eigenlijk in een gekkenhuis thuishoren."

Maar de achterdocht van die mensen is volkomen terecht. De bewijzen dat de Bush-administration een uitermate smerig spelletje heeft gespeeld in de aanslag op de Twin Towers zijn overstelpend. Het mooiste voorbeeld is building 7. Dat gebouw is ook als een kaartenhuis ineengestort, net als de Twin Towers. Terwijl het niet geraakt was door een vliegtuig, en niet eens in lichterlaaie stond. En dat gebeurde –let wel - om 5 uur 's middags. Hoe, vraag ik u af, heeft Osama dat voor elkaar gekregen? De officiële onderzoekscommissie wist het ook niet:
"The specifics of the fire in WTC 7, and how they caused the building to collapse remain unknown at this time". En daar neemt de pers genoegen mee? Aan die twee piepkleine brandjes in het gebouw kan het niet gelegen hebben, dat staat vast. Zelfs de sprinkler-installatie zou daar geen moeite mee hebben gehad, laat staan de brandweer. Als de beelden bekijkt (je moet daarvoor wel een dvd bestellen, want in de mainstream media worden ze zelden of nooit vertoond) kun je maar één conclusie trekken: dat gebouw is met explosieven opgeblazen. Het zakt rechtstandig in de grond als een lift in een liftkoker, met de snelheid van een vrije val. Zo zakken oude fabrieken ineen, die door experts worden gesloopt via 'controlled demolition'.


De lulkoek van de onderzoekscommissie is verder lijnrecht in tegenspraak met de verklaring van Larry Silverstein, de huisbaas van building 7. Hij beweerde indertijd op de tv dat die middag in overleg met de brandweer was besloten om het gebouw te vernietigen, omdat het niet meer te redden was. Heeft de onderzoekscommissie die uitzending soms gemist? Hebben ze Larry Silverstein niet eens gesproken? Wie liegt er hier, de commissie of Silverstein? En waarom zoekt de pers dat niet tot de bodem uit? Vinden ze het soms niet belangrijk? Of helpen ze moedwillig mee om al die stinkende zaakjes in de doofpot te proppen?

Ik zal u nog eens wat vertellen: op de 23ste verdieping van building 7 was kort tevoren een emergency command center gebouwd voor burgemeester Giuliani. Kosten: 15 miljoen dollar. De etage was voorzien van kogelvrije ramen, en een afzonderlijke lucht- en watervoorziening. De stad New York beschikte dus over een spiksplinternieuw, selfsupporting, bomvrij crisis-centrum pal naast de Twin Towers. Een ideale plek, zou je zeggen, om de rampenbestrijding te coördineren. En vervolgens wordt dat crisis centrum niet gebruikt! Sterker nog: in overleg met de brandweer wordt besloten om de hele santekraam te vernietigen! Als we de huisbaas tenminste geloven moeten. Enfin, zo zou ik nog wel uren door kunnen gaan, maar u kunt beter via internet de dvd en het boek "Painful Questions" bestellen, van Eric Hufschmid. Dan kunt u met eigen ogen zien wat er allemaal door de mainstream media onder het tapijt is gemoffeld.

De vraag is natuurlijk: waarom stellen de mainstream media al die ongerijmdheden niet aan de kaak? Waarom spurten ze dag en nacht met hun microfoons van de ene autoriteit naar de andere, en gebruiken ze niet hun gezonde boerenverstand? Hebben ze nou werkelijk niet in de gaten dat misleidende publiciteit voor de autoriteiten een machtiger wapen is dan tanks en bommenwerpers? Het zou waarachtig de eerste keer niet zijn dat great and beloved leaders aanslagen op hun eigen bevolking ensceneren om publieke verontwaardiging te genereren jegens de vijand. Jules Croiset is echt niet de enige gek die zoiets doet. Politici hebben er ook een handje van.

Het bloedbad op de markt in Sarajewo, waarbij honderden moslims werden gedood, was beraamd door moslims, om de NAVO tot bombardementen op Servië te bewegen. De cameraploeg die de aanslag "toevallig" vastlegde was zelfs van tevoren ingelicht dat er die dag op de markt een primeur te halen zou vallen.

En het zijn echt niet alleen moslims die zulke trucs toepassen. De CIA had reeds in jaren zestig een uitgewerkt plan klaarliggen om aanslagen te plegen op Amerikaanse burgerdoelen, teneinde een aanleiding te creëren voor een invasie op Cuba. Het originele document is op internet te bewonderen, als u me niet gelooft. En zelfs de "verrassingsaanval" op Pearl Harbor was doorgestoken kaart, zoals u misschien weet. Roosevelt was ruim van tevoren op de hoogte, o.a. dankzij zijn eigen geheime dienst op Honolulu. Op 4 december 1941, 3 dagen voor de aanval, bereikte de jobstijding generaal Powell in Washington, die hem doorgaf aan Roosevelts minister van Marine Frank Knox en diens tweede man James Forrestal. Die op hun beurt weer alarm sloegen bij Roosevelt zelf. Maar Roosevelt deed niks. Nou ja niks… hij liet Powell, Knox en Forrestal onder militair toezicht plaatsen, en hield ze achter slot en grendel tot Pearl Harbor goed en wel achter de rug was. Boze tongen beweren zelfs dat de Japanners door de VS zijn betaald om Pearl Harbor aan te vallen. Want Roosevelt wilde koste wat kost Amerika laten deelnemen aan de Tweede Wereldoorlog, dat was common knowledge. Maar daarvoor was natuurlijk wel een aanleiding vereist, en daar werd dan ook driftig aan gewerkt. "Alles staat of valt met de vraag", zo schreef zijn minister van Oorlog Henry Stimson op 25 november 1941 in zijn dagboek, "hoe we de Japanners zover kunnen krijgen dat zij het eerste schot lossen." En Roosevelts voorganger Herbert Hoover formuleerde het in 1941 aldus: "De Roosevelt-administration doet alles wat in haar vermogen ligt om ons via een Japanse achterdeur de oorlog binnen te loodsen."

Osama bin Laden
Bush is van alle kanten gewaarschuwd voor de plannen van Osama. Door de Britse inlichtingendienst, de Franse inlichtingendienst, de CIA en de FBI. Op 6 augustus 2001 kreeg hij nota bene een top-secret memo op zijn bureau, met de verzekering dat Al Qaeda op het punt stond om met gekaapte vliegtuigen terreuraanvallen uit te voeren in de VS. En ook Bush deed helemaal niets, net als Roosevelt. Het is blijkbaar usance, onder presidenten. Stel u voor: alarmfase 1 wordt afgekondigd, en de president blijft gewoon op zijn ranch in Texas golfen! Hij belt niet eens met Washington! Als u daar een plausibele verklaring voor heeft, dan hoor ik em gaag. En dan hebben we het nog niet eens over FBI-agent John O'Neill, die in juli 2001 uit protest ontslag nam, omdat zijn inlichtingen over terreurnetwerken stelselmatig door zijn superieuren werden genegeerd. Twee weken voor de aanslag kreeg hij warempel een nieuwe topfunctie: als hoofd beveiliging bij het World Trade Center. En daar is hij dus ook gestorven onder het puin.

"Allemaal toeval", zeggen de betweters van de mainstream media, terwijl ze overuren draaien om de stierlijk vervelende verkiezingscampagnes van hun vrienden in Washington van A tot Z te verslaan, en de stierlijk vervelende toespraken van die gasten integraal uit te zenden. In complotten geloven ze niet, daar zijn ze veel te kritisch voor, maar hun geloof in het Toeval is niet aan het wankelen te krijgen. En hun blinde vertrouwen in de regering evenmin.

Hoe dat komt? Misschien kan David Rockefeller ons hier uit de droom helpen. Hij is de grondlegger van de Council of Foreign Relations, een Bilderberg-achtige organisatie die al veertig jaar achter gesloten deuren sleutelt aan Een Nieuwe Internationale Wereldorde, geleid door een uitverkoren elite van wereldleiders, gekroonde hoofden en captains of industry.

Op de Bilderberg conferentie van 1991 in Duitsland sprak hij de pers toe. (Want sommige bevoorrechte top-journalisten mogen daar ook bij zijn, zoals u weet, op voorwaarde dat ze er geen letter over schrijven. Die journalisten, zoals o.a. Pieter Broertjes van de Volkskrant, vinden het een hele eer, geloof ik, om die geheime samenzweringen te mogen bijwonen.)

Dit is wat Rockefeller bij die gelegenheid zei:

"We are grateful to the Washington Post, the New York Times, Time Magazine and other great publications whose directors have attended our meetings and respected their promises of discretion for almost forty years." "It would have been impossible for us to develop our plan for the world if we had been subjected to the lights of publicity during those years. But, the world is more sophisticated and prepared to march towards a world government. The supranational sovereignty of an intellectual elite and world bankers is surely preferable to the national autodetermination practiced in past centuries."

Nou hoort u het ook eens van een ander. Als dat geen samenzwering is tussen de pers en de machthebbers, dan weet ik het niet meer. Maar het meest angstaanjagende vind ik nog dat Rockfeller dit in het openbaar heeft gezegd. Het plan voor zijn world order, met straffe hand geleid door een zelfbenoemde intellectuele elite, is blijkbaar zo ver gevorderd dat geheimhouding niet meer nodig is. Veertig jaar lang is dit achter onze rug om bekokstoofd, zonder dat ons iets is gevraagd. En nu is het te laat om er nog iets tegen te doen, zo te horen. En de pers zat erbij, keek ernaar, en hield zijn waffel. Shame on them